ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΧΑΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ, ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

Πριν από ένα χρόνο η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ φρόντιζε να ενημερώνει-τρομοκρατεί τους φοιτητές ότι η ώρα για «μεγάλες» αλλαγές (κατάργηση αρθ.16, νόμος πλαίσιο) είχε φτάσει και η κυβέρνηση ήταν αποφασισμένη να τις κάνει. Εμείς της υποσχεθήκαμε ότι θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για ένα τέτοιο φοιτητικό κίνημα που δεν θα ξέρει που θα κρυφτεί. Ένα χρόνο μετά, φαίνεται ότι κρατάμε τις υποσχέσεις μας.
Οι κινηματικές διεργασίες (Γενικές Συνελεύσεις, Καταλήψεις, Διαδηλώσεις, Συγκρούσεις) κατάφεραν να δημιουργήσουν μια ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ-ΜΑΖΙΚΗ "ασπίδα" των υλικών συμφερόντων των φοιτητών τα οποία βάλλονται σε πολλά επίπεδα από την αναδιάρθρωση. Αμφισβητήσαμε τις κυρίαρχες επιλογές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ (στο φόντο της ΕΕ) στην εκπαίδευση. Σήμερα έχουμε θέσει τους όρους για ακύρωση όλης αυτής της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης.
Σίγουρα λοιπόν με αγώνα διαρκείας, θα συνεχίσει το φοιτητικό κίνημα να διατηρεί ενεργό το μέτωπο με την κυβέρνηση και να παλεύει την ΑΝΑΤΡΟΠΗ του νέου νόμου πλαισίου.
• Θα πρέπει να διασφαλιστούν λοιπόν σε αυτό το διάστημα εκείνοι οι όροι που θα μας εξασφαλίσουν την προοπτική ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΤΡΙΤΟ ΓΥΡΟ ΜΑΖΙΚΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ για την τελική νίκη.
• Υπό αυτό το πρίσμα θα πρέπει να διασφαλιστούν οι υλικοί όροι φοίτησης μας, η εσωτερική ζωή στο πανεπιστήμιο.
Ειδικότερα στη σχολή μας θα πρέπει να απομονωθούν οι φιλο-μεταρρυθμιστικές λογικές βλέπε ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.. Θα πρέπει όμως να απαντηθούν και οι λογικές του συμβιβασμού ΠΑΣΠ-ΠΚΣ που αρκούνται στις αυταπάτες της ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ του νόμου πλαισίου που δεν αντιλαμβάνονται την κεντρικότητα του νόμου για το κράτος και ότι μόνο με κεντρικές πολιτικές μάχες θα πέσει.
Έτσι λοιπόν και στη βάση όλων των τελευταίων αποφάσεων των Γ.Σ. δεν θα επιτρέψουμε καμία συζήτηση για χαμένα εξάμηνα ή χαμένες εξεταστικές, καμία προσπάθεια ποινικοποίησης των αγώνων μας και «εκδίκησης» από μεριάς μέρους των καθηγητών.
Αυτό πιέσαμε και ως φοιτητικός σύλλογος με μία μαζικότατη παράσταση διαμαρτυρίας στη Συνέλευση Τμήματος τη Δευτέρα 16 Απρίλη (πάνω από 60 φοιτητές). Η παρουσία των φοιτητών, σε αντιπαράθεση με τον πρόεδρο της σχολής που ήθελε να τους εκδιώξει από το Τμήμα, είχε ως αποτέλεσμα να απομονωθούν οι φωνές εκείνες που ως άλλα παπαγαλάκια της κυβέρνησης ήθελαν να χαθεί το εξάμηνο και να διασφαλιστούν όλες οι εξεταστικές.
Όμως έγινε ξεκάθαρη η προσπάθεια ρεβανσισμού μερίδας καθηγητών απέναντι στο φοιτητικό σύλλογο:
1. όταν ζητήθηκε επίμονα να αποχωρήσουν από την αίθουσα χωρίς να έχουν δικαίωμα να δουν αν οι παρατηρήσεις τους θα ληφθούν ουσιαστικά υπ’ όψιν.
2. όταν ψήφισαν με παράνομο / παράτυπο τρόπο (χωρίς ονομαστική ψηφοφορία αλλά δια βοής εν μέσω διαμαρτυριών του φοιτητικού συλλόγου!!!) ένα άκρως εντατικοποιημένο πρόγραμμα αναπλήρωσης και εξεταστικής σε αντίθεση με δεκάδες φοιτητές που παρευρίσκονταν και την πλειοψηφία των φοιτητικών παρατάξεων.
(Προφανώς υπάρχει ευθύνη για αυτήν την κατάσταση από μεριάς καθηγητών, ΔΑΠ και ΠΚΣ που είχαν αρνηθεί πριν το Πάσχα να γίνει Συνέλευση Τμήματος για αυτά τα θέματα κάτι που εκμεταλλεύτηκε ο πρόεδρος της σχολής (Κάββουρας) για να εκβιάζει τώρα το φ.σ. ).
Σε κάθε περίπτωση αυτός ο αυταρχισμός, αυτός ο πραξικοπηματικός τρόπος λήψης αποφάσεων δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτός από κανένα φοιτητή. Για εμάς η συγκεκριμένη συνέλευση τμήματος θεωρείται ως μη γενόμενη και ΔΕΝ κατέληξε σε απόφαση.
Θεωρούμε λοιπόν ότι άμεσα θα πρέπει να προχωρήσουμε:
1. Με μια απόφαση την Τετάρτη 18 Απρίλη στη Γ.Σ. του φ.σ. για συμμετοχή στην πορεία την Πέμπτη για τη διατήρηση του μετώπου της Εκπαίδευσης ανοικτού, μέχρι οι φ.σ. να αποφασίσουν εκ νέου να μπουν μαζικά σε ένα τρίτο γύρο κλιμάκωσης της ρήξης με το υπουργείο .
2. Να απαιτήσουμε να πραγματοποιηθεί ανοιχτή Συνέλευση Τμήματος που θα υλοποιηθούν τα αιτήματα του φοιτητικού συλλόγου.
3. Να παρθεί απόφαση που με την οποία δεν θα επιβαρύνεται το πρόγραμμά μας στον υπερβολικό βαθμό που το έθεσαν κάποιοι καθηγητές, χωρίς κανένα επιχείρημα και σε αντίθεση με άλλες σχολές του Ε.Μ.Π. με παρόμοιες δυσλειτουργίες.
Όπως είπαμε είναι τεράστια νίκη για τους φοιτητές ότι μετά από ένα χρόνο κινητοποιήσεων καμία όψη της αναδιάρθρωσης δεν έχει περάσει. Δίνουμε εγγύηση λοιπόν ότι όπως στο παρελθόν, όπως εδώ και ένα χρόνο έτσι και στο μέλλον θα συνεχίσουμε να προασπίζουμε τα συμφέροντα των φοιτητών.
ΑΡιστερός Ανεξάρτητος Χώρος ΤΟπογράφων

Ανακοίνωση του ΑΡιστερού Ανεξάρτητου Χώρου ΤΟπογράφων

Από πέρσι έχει τεθεί στη σχολή το θέμα της ύπαρξης ή μη του δεύτερου γύρου στη διαδικασία της Γενικής Συνέλευσης. Το ζήτημα αυτό είναι αμιγώς πολιτικό και όχι απλώς μια εθιμοτυπική διαδικασία του συλλόγου όπως αρέσκονται κάποιοι να λένε. Όταν κάποιος αναγνώσει την κατάσταση στην κοινωνία ή θέματα που αφορούν το σύλλογο, τα αναλύει με βάση τις πολιτικές του αντιλήψεις και συνθέτει ένα πολιτικό πλαίσιο πάνω στο οποίο καλεί το σύλλογο να τοποθετηθεί μέσα στη συνέλευση και να το στηρίξει ή όχι. Ο δεύτερος γύρος αυτομάτως καταλύει την ουσία της Γ.Σ. καθώς οι φοιτητές που δεν στήριξαν κάποιο από τα επικρατέστερα πλαίσια καλούνται εκ νέου να ψηφίσουν ένα πολιτικό πλαίσιο μακριά από την πολιτική τους αντίληψη. Αποτέλεσμα είναι να βγαίνουν αποφάσεις που καταλήγουν στην ουσία να είναι αποτελέσματα υπόγειων συνεννοήσεων μεταξύ παρατάξεων καθώς το πολιτικό σκεπτικό με το οποίο ψηφίστηκαν απέχει από την πολιτική διαπάλη που γίνεται κατά τη διάρκεια της Γ.Σ..
Οι παρατάξεις εν γένει μπορούν να προβαίνουν σε κατεβάσματα κοινών πλαισίων, όπως και το σχήμα μας έχει κάνει κατά καιρούς με άλλους πολιτικούς χώρους. Εάν επιθυμούν ΠΑΣΠ και ΔΑΠ μπορούν να κατεβάσουν κοινό πλαίσιο, εφόσον κοινή τους επιδίωξη είναι να μπλοκάρουν τη λήψη αγωνιστικών αποφάσεων, αναλαμβάνοντας και την αντίστοιχη πολιτική ευθύνη και όχι να παρακάμπτουν το ζήτημα αυτό με την αντιδημοκρατική διαδικασία του δεύτερου γύρου.
Αυτό που ισχυριζόμαστε, δηλαδή η απόλυτη σύμπλευση ΠΑΣΠ – ΔΑΠ (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ), γίνεται ακόμα εντονότερη σε περιόδους όξυνσης του φοιτητικού κινήματος. Μια κατάσταση που έχει μονιμοποιηθεί στη σχολή ήδη από πέρυσι είναι το φαινόμενο των συγκοινωνούντων δοχείων μεταξύ των παρατάξεων ΠΑΣΠ και ΔΑΠ. Συγκεκριμένα η ΔΑΠ μαζικά στηρίζει τα πλαίσια της ΠΑΣΠ με στόχο το μπλοκάρισμα των κινητοποιήσεων άτυπα στο δεύτερο γύρο με την εξαίρεση δύο ή τριών μεγαλοστελεχών για την τήρηση των προσχημάτων.
Ενώ όλοι σπεύδουν να κατηγορήσουν ως πραξικοπηματική πράξη αυτή του σχήματος για απαξίωση του 2ου γύρου παραγνωρίζουν το γεγονός ότι επί 6 χρόνια στα οποία η ΔΑΠ στη σχολή είχε αυτοδυναμία και δεν γινόντουσαν καν συνελεύσεις. Φοιτητές τότε «εντελώς πραξικοπηματικά» συλλέξανε υπογραφές για την πραγματοποίηση συνέλευσης, πρωτοφανής ενέργεια, που έβαλε το σύλλογο σε κινηματική πορεία.
Αποσιωπούν επίσης, ότι τα 7 χρόνια που η ΠΑΣΠ είναι πρώτη δύναμη στη σχολή, ο σύλλογος μας βρίσκεται σε κατάσταση πολιτικής απραξίας, με εξαίρεση τα τελευταία δυο χρόνια (και αυτό όχι χάρη στην ΠΑΣΠ). Η πολιτική αντιπαράθεση στη σχολή μεταξύ των καθεστωτικών παρατάξεων αναλώνεται στο πως θα βρούν τρόπο να κερδίσουν τις εκλογές και αδιαφορούν για τα πραγματικά προβλήματα που προκύπτουν στο εσωτερικό και εξωτερικό της σχολής. Η στάση τους αυτή ευθύνεται για τις αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών, για τους συνεχώς δυσμενέστερους όρους φοίτησης, για τη μη κινητοποίηση του συλλόγου κατά την προώθηση αντιδραστικών ρυθμίσεων π.χ. ν/σ αξιολόγησης, ΙΔΒΕ κ.λπ., και για την εισβολή ερευνητικών προγραμμάτων προς όφελος επιχειρήσεων και καθηγητών.

Δεν ανεχόμαστε να μας κατηγορούν για «φασιστικές μεθόδους» οι ΔΑΠίτες, άνθρωποι οι οποίοι:
• Έσπασαν τον Ιούνιο την κατάληψη των φ.σ. ΤΕΦΑΑ Αθηνών και ΠΑ.ΜΑΚ. ξυλοκοπώντας και απειλώντας φοιτητές και καθηγητές.
• Προκαλούν με τη στάση τους σε γενικές συνελεύσεις χτυπώντας και απειλώντας φοιτητές σε Γεωπονική και Νομική την Τρίτη 24/10 ώστε να μην καταλήξουν οι συνελεύσεις σε αγωνιστικές αποφάσεις.
Άλλωστε έχουν αποδείξει ιστορικά ποιος είναι ο ρόλος τους και οι πρακτικές τους έχοντας προβεί σε δολοφονίες αγωνιστών (Ν. Τεμπονέρας κ.λπ.) και αυτό το ρόλο έρχονται να υπερασπιστούν και σήμερα.
Απ’ την άλλη, η πρώην «ανεξάρτητη από το ΠΑΣΟΚ» ΠΑΣΠ, τώρα και δια στόματος εκπροσώπου της στη Γ.Σ. γίνεται «περίπου ΠΑΣΟΚ» και προσπαθεί να μην αποτρέψει το σύλλογο από τη συμμετοχή του στις κινητοποιήσεις. Την ίδια ώρα, ο πολιτικός της φορέας καταθέτει πρόταση – «σωσίβιο» για την κυβέρνηση προτείνοντας μεταφορά της συζήτησης για το άρθρο 16 το Γενάρη στα μέσα της εξεταστικής, όταν δηλαδή κατά τη γνώμη τους οι μαζικές λαϊκές αντιδράσεις θα έχουν κοπάσει. Την ίδια ακριβώς στάση είχε η ΠΑΣΠ και πέρσι μέχρι την 4η εβδομάδα κινητοποιήσεων και ακόμα μια φορά αποδεικνύει τον εκτονωτικό της ρόλο και την απόλυτη της προσκόλληση στον πολιτικό της φορέα.
Συνεπώς γίνεται πλήρως αντιληπτό γιατί η στάση των δυο καθεστωτικών φοιτητικών παρατάξεων είναι ταυτόσημη και είναι οι μόνες που εμμένουν στη λογική του 2ου γύρου. Αυτός υπήρχε για κάποιο διάστημα στη σχολή καταχρηστικά και υπό την ανοχή του συλλόγου και έπρεπε κάποια στιγμή να καταργηθεί.

Ο ΑΡιστερός Ανεξάρτητος Χώρος Τοπογράφων πήρε την πρωτοβουλία πέρσι να προβεί σε απαξίωση του «εθίμου» αυτού, ως επικίνδυνο για το κίνημα και έχει σε αυτή του την προσπάθεια αλληλέγγυες και άλλες δυνάμεις στη σχολή. Δεν πρόκειται ούτε για κίνηση εντυπωσιασμού ούτε για κίνηση που αποσκοπεί σε μικροπολιτικά οφέλη για το ίδιο το σχήμα. Για εμάς δεύτερος γύρος πλέον δεν υφίσταται και από εδώ και στο εξής θα σεβόμαστε οποιαδήποτε απόφαση λαμβάνει ο σύλλογος μετά από την πρώτη καταμέτρηση. Στη βάση αυτής μας της αντίληψης υπερασπιζόμαστε την απόφαση του συλλόγου όπως αυτή πάρθηκε, για κατάληψη δηλαδή της σχολής και συμμετοχή του συλλόγου στην πορεία της 25ης Οκτώβρη. Δεν οδηγηθήκαμε σε αυτή την απόφαση, από κανένα μας φετίχ για μια διήμερη κατάληψη, αλλά καθαρά από την ανάγκη υπεράσπισης της πολιτικής φυσιογνωμίας της Γ.Σ. του συλλόγου. Επίσης με βάση τα ανωτέρω, καταγγέλλουμε τη μη σφράγιση της απόφασης της Γ.Σ. από την ΠΑΣΠ για μια ακόμη φορά όπως και πέρσι και την προσπάθεια από της ίδιας να καπηλευτεί την απόφαση του συλλόγου κατεβάζοντας δικό της πανό στην πανεκπαιδευτική κινητοποίηση.

Συνάδελφοι βρισκόμαστε σε μια περίοδο που όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, που όλοι οι πολίτες αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα να ηττηθεί η κυβέρνηση της αδιαλλαξίας και της καταστολής, έτσι ώστε να δοθεί ένα μάθημα σε κάθε επίδοξο διαχειριστή της ίδιας αντεκπαιδευτικής – αντιλαϊκής πολιτικής. Καλούμε όλους τους φοιτητές σε στήριξη των επερχόμενων κινητοποιήσεων ενάντια σε:

• Λογικές τρομοκρατίας και καταστολής μέσα και έξω από τους συλλόγους
• Λογικές διαχείρισης και καπελώματος των αγώνων με σκοπό την εξαργύρωσή τους στην κάλπη, φοιτητικών και βουλευτικών εκλογών
• Διασπαστικές λογικές και λογικές ηττοπάθειας.



ΤΕΡΜΑ ΣΤΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΩΝ
ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ !!!
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 31/10

ΑΡιστερός Ανεξάρτητος Χώρος ΤΟπογράφων

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΣΤΙΣ ΕΚΤΟΝΩΣΕΙΣ…

Η περίοδος που διανύουμε είναι μια κρίσιμη καμπή για το φοιτητικό κίνημα, αφού υπάρχουν διάφορες αντιλήψεις αν πρέπει να συγκροτηθεί τη συγκεκριμένη στιγμή ένα ισχυρό και ανατρεπτικό μπλοκ αγώνα που όχι απλά θα ασκήσει πίεση αλλά και θα μπλοκάρει για τα καλά την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Η κυβέρνηση, με την σύμπραξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μέσα στον Ιανουάριο θα προωθήσουν την αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος που θέτει την εισαγωγή ιδιωτικονομικών κριτηρίων στα πανεπιστήμια. Επίσης, ο νέος Ν. Πλαίσιο δεν είναι νεκρός, αντίθετα οι «μεταρρυθμιστές» περιμένουν το κίνημα να πέσει σε λήθαργο για να τον περάσουν χωρίς κανένα πολιτικό κόστος, αφού το καλοκαίρι οι φοιτητές έδωσαν ένα μήνυμα στη κυβέρνηση της Ν.Δ. και έδωσαν την υπόσχεση πως θα τους βρίσκουν πάντα μπροστά τους . Και αυτή τη κρίσιμη στιγμή οι φοιτητές καλούνται να κρατήσουν την υπόσχεση που έδωσαν πριν λίγους μήνες και να κερδίσουν τον αγώνα που έδωσαν και δίνουν χρόνια τώρα.
Όπως μας δίδαξε το φοιτητικό κίνημα του καλοκαιριού, ο μόνος τρόπος αποτροπής της κατάθεσης των νομοσχεδίων είναι το γνωστό πλέον τρίπτυχο Συνελεύσεις-Καταλήψεις-Διαδηλώσεις.
Συνελεύσεις, γιατί είναι ο πλέον αμεσοδημοκρατικός τρόπος λήψης των αποφάσεων, γιατί οι ίδιοι οι φοιτητές αποφασίζουν για τους εαυτούς τους και όχι οι πεφωτισμένοι των Δ.Σ. και γιατί είναι ο καλύτερος τρόπος να βαθύνει το πολιτικό περιεχόμενο του κινήματος και η πολιτική συγκρότηση του καθενός από εμάς ξεχωριστά.

Καταλήψεις, γιατί αποτελούν το ισχυρότερο μέσο πίεσης προς τις εκάστοτε κυβερνήσεις, γιατί προκαλούν πραγματικό πρόβλημα στο κράτος με το να μπλοκάρουν την ερευνητική διαδικασία και γιατί διαφοροποιούν την καθημερινότητά μας και βάζουν τον φοιτητικό κόσμο σε μια κινηματική λογική. Κατά συνέπεια, μαζικοποιούν τις πολιτικές διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια των καταλήψεων (παραστάσεις διαμαρτυρίας, διαδηλώσεις, πολιτικές εκδηλώσεις, εξώστρεφες κινήσεις κτλ).

Διαδηλώσεις, γιατί αποτελούν την κορύφωση των διαδικασιών μιας ολόκληρης εβδομάδας σηματοδοτώντας ένα πολιτικό γεγονός που αναγκάζει την κυβέρνηση αλλά και όλη την κοινωνία να πάρει θέση πάνω στα προβλήματα των φοιτητών.
Γιατί όμως πρέπει αυτά να ξεκινήσουν από τώρα αφού δεν υπάρχει στο άμεσο μέλλον η κατάθεση κάποιου νομοσχεδίου; Γιατί, ένα κίνημα για να είναι νικηφόρο πρέπει να είναι κίνημα αποτροπής. Αυτό σημαίνει, πως πρέπει να εμποδίσουμε την αναθεώρηση του Άρθρου 16 να πάει προς ψήφιση τον Γενάρη, καθώς επίσης και την ολοκληρωτική απόσυρση του νέου Νόμου Πλαισίου και όχι να παλεύουμε να αντιστρέψουμε μια παγιομένη κατάσταση μετά την ψήφιση αυτών. Για να γίνει αυτό, δεν υπάρχει άλλος τρόπος πέρα από το να λάβει η κυβέρνηση μέχρι τα Χριστούγεννα ένα ηχηρό μήνυμα. Αυτό είναι ότι το φοιτητικό κίνημα δεν έχει ενσωματωθεί αλλά αντίθετα στέκεται απέναντί της ισχυρό και άκαμπτο μέχρι την τελική νίκη και πως αν δεν υποχωρήσει στις αξιώσεις της, μετά τις γιορτές δεν θα μείνει τίποτα «όρθιο». Επίσης, τα κινήματα δεν μαζικοποιούνται από τη μια μέρα στην άλλη και είναι αδιανόητο για κάποιον να υποστηρίξει, ότι αν δεν κινητοποιηθούμε σήμερα, το Γενάρη με την συζήτηση για το Αρ. 16 το φοιτητικό κίνημα από μόνο του θα ξεσπάσει.
Εν τούτοις, παρουσιάζονται κάποια φαινόμενα από τις καθεστωτικές παρατάξεις (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ), που πασχίζουν με κάθε τρόπο να μπλοκάρουν τις κινητοποιήσεις. Γνωρίζουν, ότι η διαδικασία της γενικής συνέλευσης από μόνη της, κάνει τον κόσμο να ξεφεύγει από τις μικροπολιτικές τους σκοπιμότητες και τον ωθούν στο δρόμο του αγώνα. Γνωρίζουν πως, ακόμη κι αν καταφέρουν να κερδίσουν κάποιες συνελεύσεις, κατά τη διάρκεια αυτών, ο ίδιος ο κόσμος που τους στηρίζει θα αντιληφθεί την υποκρισία τους και θα τους γυρίσει την πλάτη. Ενδεικτική είναι η στάση της ΔΑΠ που πειστεί στο κομματικό της φορέα προωθεί την αναθεώρηση του Άρθρου 16 που ουσιαστικά θα επιτρέπει την αναγνώριση Ιδιωτικών-Μη Κρατικών Πανεπιστημίων και την αλλαγή του Νόμου-Πλαισίου που προωθεί την εντατικοποίηση και πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος. Η στάση της ΠΑΣΠ δεν απέχει και πολύ από αυτή της ΔΑΠ, παρ’ όλο που θέλοντας άλλοτε να βγει με ένα αριστερό προφίλ και άλλοτε να αποφύγει οποιαδήποτε ταύτιση με την ΔΑΠ, τελικά μένει πειστεί στη πολιτική που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ, όπως και φάνηκε στο κίνημα του Μαΐου-Ιουνίου και στη στρατηγική που μάλλον θα ακολουθήσει και φέτος ύστερα από τις «συμβουλές» που η πρώην Νεολαία ΠΑΣΟΚ της μοίρασε (βλέπε κείμενο τελευταίας σελίδας). Αυτός είναι και ο λόγος που επιλέγουν να μπλοκάρουν από κοινού τις γενικές συνελεύσεις, με το να μην υπογράφουν στα Δ.Σ. για διεξαγωγή αυτών, να αποχωρούν από συνελεύσεις, εμποδίζοντάς την εξαγωγή τους και να σπάνε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο καταλήψεις. Έτσι λοιπόν καταφεύγουμε στη λύση της συλλογής υπογραφών ακριβώς επειδή είναι αναγκαιότητα η πραγματοποίηση γενικών συνελεύσεων και στην παρούσα φάση και επειδή είναι σωστό ο ίδιος ο φοιτητικός κόσμος να αποφασίζει ακόμα και για την ίδια την διεξαγωγή συνέλευσης ενάντια σε κάθε μορφή συνδιαχείρισης και γραφειοκρατικοποίησης του συλλόγου, όπως αυτή εκφράζεται ακόμα και απ’ τα Δ.Σ.
Η ΠΚΣ απ’ την άλλη λειτουργεί τελείως διασπαστικά μέσω ξεχωριστών πορειών, της διατήρησης ξεχωριστού παραταξιακού γραφειοκρατικού συντονιστικού για τα ΑΕΙ και άλλο για τα ΤΕΙ, με εκλεγμένους αντιπροσώπους, λειτουργώντας αντιθετικά με τρόπο λειτουργίας του ΕΝΟΣ Συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων που αποτελούσε όργανο πραγματικού συντονισμού των σχολών πανελλαδικά.. Άλλωστε ιστορικά έχει αποδειχτεί πως η Πανσπουδαστική δεν πιστεύει στη νικηφόρα προοπτική των κινημάτων, απλά πάντα πιέζεται από τις εξελίξεις και συμμετέχει στις κινητοποιήσεις θέλοντας να επιβάλει αιτήματα που οι φοιτητές τα άφησαν στο περιθώριο το προηγούμενο διάστημα και διάλεξαν εκείνα που θα ασκούσαν πίεση στη κυβέρνηση (π.χ. εντατικοποίηση πειθάρχηση που θα επιφέρουν οι αλλαγές στο Ν. Πλαίσιο) και θα ριζοσπαστικοποιούσαν το φοιτητικό κίνημα, όπως και αποδείχτηκε άλλωστε. Η κατάληψη είναι ένα μέσο πάλης το οποίο η ΠΚΣ δεν το αποδέχεται, παρ’ όλο που οι περσινές 430 καταλήψεις απέδειξαν πως και εκείνο ένα μέσο το οποίο μπορεί να δώσει στο κίνημα την ώθηση που χρειάζεται για να γίνει πολιτικά επικίνδυνο, αλλά περιορίζεται σε εκφράσεις του τύπου «οι καταλήψεις στέλνουν τον κόσμο σπίτι του και απομαζικοποιούν το κίνημα», παρά μόνο για μια ακόμα μορφή αυτού.
Το στοίχημα που οι φοιτητές οφείλουν να κερδίσουν τώρα είναι οριστική νίκη του φοιτητικού κινήματος ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που θέλει τόσο χυδαία η Ν.Δ, με την στήριξη του ΠΑΣΟΚ να περάσει, αρκεί το φοιτητικό κίνημα να μην μείνει στο λήθαργο που ήταν τα προηγούμενα χρόνια, απομονώνοντας κάθε επικίνδυνη, αποπροσανατολιστική και διασπαστική λογική, μένοντας πειστεί στο γνωστό και νικηφόρο πλέον τρίπτυχο: ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ-ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ

ΑΡ.Α.Χ.ΤΟ.